Een Travellerspoint blog

Op en neer.

Het leven in Bangladesh gaat verder, sputterend doorheen de ups en downs.

overcast 28 °C

De voorbije weken waren behoorlijk rustig qua hartals. Slechts 6 sinds de vorige blog. Dat is een plus.
De min is dat de voornaamste reden daarvoor de ramp in Savar (Dhaka) was, waar op 24 april een kledijfabriek van 9 verdiepingen is ingestort en bijna 700 mensen het leven heeft gekost. Om de reddingswerken zo weinig mogelijk te hinderen, was iedereen het voor één keer met elkaar eens: voor hartals was het nu écht niet het goeie moment.
Jullie hebben ongetwijfeld in het nieuws zelf de verhalen en de beelden zien passeren. Een verhaal dat niet helemaal los staat van het westen, gezien de slachtoffers van de ramp onze Westerse kleren aan het maken waren. Zij hebben die dag hun leven geriskeerd - of gelaten - om hun job met een mager loontje van een luttele euro per dag niet te verliezen. Ze werden onder druk gezet om aan het werk te gaan, ook al was het gebouw daags voordien al serieus beginnen barsten...
Een plusje van deze ramp is dan weer dat er misschien eindelijk eens iets zal veranderen. Bangladesh wordt momenteel onder druk gezet om het werkwelzijn van de duizenden arbeiders in textielfabrieken te verbeteren. De grote aankopers van die kledij (Mango, H&M, ...) worden onder druk gezet om een overeenkomst te tekenen om enkel nog zaken van Bengaalse textielfabrieken aan te kopen als er betere arbeidsomstandigheden komen.
Zouden wij, de consument, het nu zo erg vinden om 1 of 2 euro meer te betalen voor een t-shirt of een rokje, als dat een wereld van verschil kan betekenen voor de mensen hier? Een beter loon, een brand- en instortveilige omgeving, een contract, ... Ik denk het niet.

In de hartalluwe weken kon mijn werk een klein beetje vooruit gaan. Mijn actieplan is nu concreet en dat geeft perspectief. Ik kon naar de dorpjes gaan en met de jeugd samenzitten om samen een aantal to do’s te bespreken. De jongeren werken echt goed mee. Ik probeer hen zoveel mogelijk input te geven tijdens onze meetings zodat ze de to do’s zelfstandig kunnen uitvoeren. Daarmee hoop ik de hartalmiserie toch wat te omzeilen.
Ik wil de jongeren laten ervaren en beseffen dat ze zelf alle kwaliteiten en vaardigheden hebben om hun doelen te bereiken, en probeer dus zo weinig mogelijk de touwtjes in handen te nemen. Zo hoop ik mijn steentje bij te dragen aan empowerment en duurzaamheid, centraal in het VSO denkkader.
Ik was dan ook ontzettend fier op de jongeren van Mominpur toen ze zelf de herverkiezingen van hun Youth Club board georganiseerd hadden, en – wat mij het allermeest verheugt – dat de meest betrokken meisjes uit het dorp unaniem verkozen zijn tot nieuwe bestuursleden. Te weten dat beide jongedames nog geen lid waren van de club, omdat ze de aanpak te chaotisch vinden... Nu staan ze mee aan het roer, gesteund door de gemeenschap, en hebben ze de mogelijkheid om de veranderingen aan te brengen die zij willen zien. Bovendien is het hier niet zo evident dat meisjes een bestuursrol krijgen. Het feit dat iedereen achter hen staat, is dan ook echt een overwinning. Girl power!

Mijn baas nam mij twee weken geleden mee naar het Char Livelihoods Project van DCPUK.
Een collega van het project nam mij mee, achter op de moto (heerlijk!), om een kijkje te gaan nemen in enkele dorpen waar DCPUK ondersteuning biedt.
Chars zijn dorpjes in overstromingsgebied, extreem afgelegen. Smalle aarden strookjes tussen de velden zijn het enige wat de dorpjes met de buitenwereld verbindt, en dat enkel tijdens het droge seizoen. Het enige hulpmiddel voor transport zijn (miniformaat) paarden, de eerste die ik trouwens in Bangladesh heb gezien.
Tijdens het droge seizoen wordt de grond rond de dorpen bewerkt met gewassen met een hoge opbrengst. Dat is ook nodig, aangezien er slechts enkele maanden per jaar geteeld kan worden. Tijdens het regenseizoen geraken de dorpjes afgesneden van de buitenwereld en overstomen de “akkers” volledig.
Het is er ontzettend stil en rustig. Een heel andere wereld. Een heel vreemde wereld. Het kleine dorp als centrum van hun bestaan, met hun familie, koeien, geitjes en kippen, en verder niets. En zoveel uitdagingen: geld in het laatje brengen, toegang tot gezondheidszorg, toegang tot (hoger) onderwijs, toegang tot “de buitenwereld”... Bizar! Maar heel boeiend om te zien...
In het regenseizoen mag ik nog eens mee, om het verschil te zien met nu. Jippie!

Ook het weer schommelt sterk... Twee weken geleden was het hier tegen de 40 graden. Ook ’s nachts bleef het erg warm. Echt lastig weer, puffen geblazen, en ik kan je garanderen: in dergelijke temperaturen werkt je brein niet meer naar behoren.
Plots, 5 dagen geleden, sloeg het weer volledig om. Een heel pak koeler, grijze lucht, frisse bries. Een verademing na de beklemmende warmte van voordien. Maar ’s nachts wel echt koud, naar mijn gevoel. (Mogelijks wel nog steeds 25 graden, maar een temperatuurduik van 15 graden voelt toch koud.) Ach, ik probeer ervan te genieten. Want als ik de Bengalen mag geloven, wordt het de komende 4 maanden vooral heel veel zweten, puffen en afzien...

Niet alleen buitenaf, maar ook in mijn eigen koppie is het soms een roetsjbaan.
Bangladesh is geen ‘gemakkelijk’ land om te wonen en werken. Dat maakt me soms opstandig, maar tegelijk besef ik dat ik het land niet ga veranderen. Het enige wat ik kan doen, is mijn eigen houding ertegenover, of mijn reactie erop, proberen bij te sturen waar/wanneer nodig.
Dat is zoeken in jezelf, en daarmee wordt meteen het grootste cliché bewaarheid: tijdens ‘vreemde avonturen’ kom je jezelf tegen, en leer je bij over jezelf. De ene dag loop je over van frustratie en irritatie (en werk je vooral jezelf daarmee heel hard op de zenuwen ;-) ), kan je maar beter binnen de 4 muren van je kamertje blijven. De andere dag is de rust terug neergedaald en kan je weer normaal doen.
Het is proberen je schipje te laten meedobberen op de golven, de ene keer wilde baren, de andere keer een kabbelend beekje. Maar ik weet dat ik niet kopje onder zal gaan. En af en toe een SOS, een boodschap in een fles, doet wonderen... Met dank aan de vuurtorens daarginds aan wal :-) En met dank aan mijn superlieve buren hier, die mij nog steeds verwennen voor duust.

Op 5 mei was het weer miserie in Dhaka. De extremistische moslimpartij Hefajat-Al-Islami sneed Dhaka die dag af van de buitenwereld, met hier en daar hevig geweld. De politie kreeg de opstand pas de volgende voormiddag weer onder controle. Naar verluidt haalde Bangladesh hiermee opnieuw de wereldpers...
Die dag lijkt het startschot te zijn geweest om weer ‘van hartal te doen’, want gisteren en vandaag is het weer zo ver, en ook komende zondag.

Volgende week heb ik terug een HR meeting in Dhaka. Om hartal-gehinder te voorkomen, moet ik morgen (vrijdag) al door. Dat wordt dus een lang intermezzo in de hoofdstad.
Maar deze keer kijk ik er wel erg naar uit: er eventjes ‘uit’ zijn, Liesbeth, Iulia en Chantal terugzien, afspreken met andere vrijwilligers, genieten van een klein beetje Westers-achtige verwennerijen, en als afsluiter: het verwelkomen van mijn eerste bezoek in Bangladesh...

Geplaatst door LienVerbeke 11:50 Gearchiveerd in Bangladesh

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Dag Lien, bedankt voor je (overigens schitterend geschreven) relaas uit de andere wereld. Zeer boeiend. Het gehalte aan wereldburgerschap dat je daar opdoet zal je je hele leven bijblijven. We volgen je, een wensen je veel succes in je streefdoelen, want dat zal voor jou wel het belangrijkste zijn.
Hou je jloek (zei je ouwe tante) Anne

door anne vereecke

Dag Lien, bedankt voor je (overigens schitterend geschreven) relaas uit de andere wereld. Zeer boeiend. Het gehalte aan wereldburgerschap dat je daar opdoet zal je je hele leven bijblijven. We volgen je, een wensen je veel succes in je streefdoelen, want dat zal voor jou wel het belangrijkste zijn.
Hou je jloek (zei je ouwe tante) Anne

door anne vereecke

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint