Een Travellerspoint blog

Aankomst in "het waterland"...

semi-overcast 19 °C

Na de waterlanders, vlieg ik over Doha richting waterland. Na wat gedoe met de bagage op Zaventem (3x23 = 35, zo blijkt), en daardoor een superkort afscheid, dommel ik mij een weg naar Dhaka. Tijdens de landing blijkt meteen al waarmee we te maken krijgen: vlakbij Dhaka ligt platteland, met overal plassen water. Daarop staan wankele bouwseltjes, amper wat boven het waterpeil. Het is meteen heel duidelijk hoe broos die woonplekjes zijn als er wat regen uit de lucht valt.

In Dhaka word ik opgewacht door Martin, de Administration Officer van VSO-Bangladesh (BVSO). Hij vertelt dat er vandaag stakingen zijn in Dhaka (hartal), waardoor we niet meteen de stad terug in kunnen. Ik word daarom eerst naar een guesthouse in de buurt gebracht, waar ik me alvast wat kan opfrissen en rusten terwijl de andere vrijwilligers ook toekomen.
De eerste indrukken zijn heel sterk gelijkend op India. Het enige duidelijke verschil is dat de riskja’s hier groen zijn en dat er vooral veel fietsriksja’s zijn. Voor de rest zien de mensen, de straten, de huizen, winkeltjes, etc. er identiek uit. Het ruikt ook hier naar vochtige lucht, gemengd met een soort mottenballengeur en kruiden. Er hangt een soort mist, pure smog.
Liesbeth komt kort na mij toe en daarna ook Karren (uit de Filipijnen) en Gamini (uit Sri Lanka). Samen worden we meegenomen voor een lunch, en dan naar het VSO kantoor. Daar krijgen we meteen al ons loon voor februari (makkelijk verdiend zo!).
We vernemen ook dat de in-country-training een hele maand zal duren, dus toch geen 2 weken. Ik ontdek ook dat ik in Rangpur zal wonen en werken, en niet in Parbatipur. Dat ligt wel in de buurt, maar is een iets grotere stad. Het wordt blijkbaar een appartement. Reuzebenieuwd al hoe dat eruit zal zien!
Intussen zullen Liesbeth en ik bij Sabine en Cathy Jane (CJ) verblijven (allebei VSO-ers op het VSO kantoor hier in Dhaka, beiden uit Nederland) gedurende de hele trainingsmaand. We zullen Bangla-les krijgen, maar worden ook meegenomen om onze weg te vinden in Dhaka voor inkopen, voor medische zaken, krijgen training rond gezondheid en veiligheid, en gaan de laatste week op fieldtrip (jeej!).
Sabine en CJ wonen in een ruim appartement met 3 kamers. Liesbeth en ik delen 1 kamer.
’s Avonds wandelen we nog even rond in de buurt en snuisteren door een superknus winkeltje (Jathra) waar ze prachtige spulletjes voor in huis verkopen (lampjes, meubels, prulletjes) en heel mooie kledij. Echt een plekje om te onthouden voor souvenirshopping over 9 maanden 

Nacht 1 slaap ik als een roosje. ’s Morgens klinken de bekende ochtendgeluiden zoals die ook in India weerklinken: toeterende riksja’s, roepende venters op de weg, krassende kraaien, een rochelende buurman.
De dag krijgt een invulling die ik niet meteen had verwacht zo kort na aankomst: shoppen! Het begint met de aankoop van een Bangla-SIM-kaart (mijn mobistargeld is al op, dus ik gebruik nu enkel nog mijn Bangla-nummer: zie facebook) en een internetstick. Daarna even een overdreven grote shoppingmall in om een traditionele outfit te kopen (maar niet echt te vinden). Dan nog ’s Jathra in (en deze keer buitenkomen mét outfit) en een hapje eten.
Zo zit mijn eerste dag er alweer op!

Vanaf morgen begint de training. De eerste dag kalmpjesaan, met een “induction tour”: de plaatselijke buurt verkennen en voor de meisjes: traditionele outfit-advies.
Vanaf zondag maken we dan kennis met de werking van VSO en hun missie hier in Bangladesh. We zullen zo’n 14 lessen Bangla krijgen (telkens een halve dag) en na de eerste 2 weken hier gaan we op “field trip”: excursies naar andere projecten en organisaties om kennis te maken met het dorpsleven en de dorpscultuur hier. Daar kijk ik echt al naar uit!
Enkele vaststellingen tot nu toe:
- De werkweek loopt hier van zondag tot en met donderdag. Vrijdag en zaterdag worden mijn weekend.
- Er wordt hier géén massala chai gedronken (sniff!).
- Een riksja heet hier NCG en heeft tralie-deuren: handig ingeval van botsingen en om te vermijden dat er naar je handtas wordt gegrepen.
- Overdag komt de zon heel moeilijk door de dikke pak smog die boven de stad hangt. Het lijkt dan ook steeds in meer of mindere mate “bewolkt”.
- Dat betekent dan ook dat je neus snuiten nogal een “festivaleffect” heeft...
- En tot nu toe heb ik nog geen énkele “squad”-wc gehad – meevaller!

Belangrijk voor jullie om te weten:
- Gebruik vanaf nu enkel nog mijn bangla telefoonnummer: mijn belgische sim is plat... Je kunt mij ook skypen op dat nummer.
- Ik blijf het mailadres lien.verbeke@randstad.be gebruiken de komende maanden. Je zult een afwezigheidsbericht krijgen, maar dat is normaal: dat moest ik instellen ingeval ik gecontacteerd word voor mijn job bij Randstad natuurlijk... Maar ik lees het dus toch 
- Het is hier 5 uur later dan in België.

Ik wil ook graag nog een hele dikke merci zeggen voor al jullie lieve berichtjes, telefoontjes, attenties en emoleesvoer. Het is lachen en een traantje wegpinken met jullie leuke, lieve en originele boodschappen... Echt genieten!!

Tot binnenkort!

Geplaatst door LienVerbeke 22:57 Gearchiveerd in Bangladesh

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Mooi debuut Lien!
Door je beschrijvingen ruik ik Bangladesh als het ware tot hier ;-)

door joris

Prachtig Lien hoe je al die geur- en kleurrijke drukte beschrijft. Voor ons ook een beetje reizen. Ik voel me bijna weer in Sri Lanka. Al was het daar niet direct een waterland. Doe het goed daar, en blijf er zo veel mogelijk van genieten.
Anne

door anne vereecke

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint