Een Travellerspoint blog

Hartals en ander opwaaiend stof in Dhaka

sunny 25 °C
Bekijk Met VSO naar Bangladesh op LienVerbeke's reiskaart.

Het is alweer woensdag. Morgen ben ik hier 1 week. De tijd is voorbij gevlogen en het lijkt al een eeuwigheid geleden dat ik thuis vertrok. Dit is ook zo’n andere wereld en de dagen zijn zo goed gevuld...

Op zondag startte onze inductie-training. We worden heel warm welkom geheten door de hele VSO staff, en ook de vrijwilligers die hier al een tijd of tijdje zijn, ontvangen ons met open armen. Het is een heel gezellige boel. Chantal (ons 3de lid van de Bang-gang, naast Liesbeth en ik) is intussen ook aangekomen en vervolledigt ons HR-advisors team.
’s Middags wordt er met z’n allen samen geluncht op kantoor: een warme maaltijd, bereid door de fel gewaardeerde Alta die steeds een lekker assortiment Bengaals eten op tafel weet te toveren. Vaste waarden zijn: rijst, dahl (linzencurry), een 2-tal groentencurries en rauwe komkommer, wortel en tomaat (veilig en heel jummie in dit warme weer). Er is ook altijd een stukje fruit als dessert. De meesten eten met z’n handen, dus we oefenen dankbaar mee.
De trainingsdagen zijn heel goed gevuld. Doorgaans worden we om 8u-8u30 op kantoor verwacht, en zit de training er pas op tegen 17u. Maar ook ’s avonds is er verstrooiing voorzien, vooral door de collega vrijwilligers die hier al eerder waren.
Op zondag maakten we kennis met hen tijdens het welkomstfeest dat ze samen met de VSO staff voor ons hadden voorzien: met hapjes, (alcoholvrije) drankjes en kennismakingsspelletjes. Heel fijn om iedereen eens samen te zien en een heel warme sfeer.
Maar ook op andere dagen worden we meegenomen her en der voor een hapje of een (alcoholvrij) drankje, of komen de andere vrijwilligers bij ons op het appartement.

Op maandag werden we verwacht bij een Britse arts in een privéziekenhuis hier in Dhaka. Zij briefte ons rond veiligheid en hygiëne hier, en checkte ook nog even onze inentingen. Mijn eerste rabies-prik is dan ook meteen gezet. (Nog 2 te gaan.) Onderweg passeerden we een spoorwegovergang, met links en rechts piepkleine winkeltjes tegen de spoorlijn geperst. Zelfs de ruimte tussen de 2 spoorlijnen werd benut, door een fruitverkoper die er zijn goederen netjes had uitgestald...
In de namiddag was er een heuse meeting met de British High Commissioner en met de organisatie DFID, die heel belangrijk is voor VSO voor wat betreft subsidiëring. De VSO staff was heel zenuwachtig over het bezoek. Alle vrijwilligers die op vandaag in Bangladesh zaten, zijn speciaal voor deze meeting naar Dhaka afgezakt, en allemaal samen werden we in minibusjes naar de British Council gebracht (waar we nog 45 min. buiten moesten wachten, wegens veel te vroeg – niet echt typisch Bengaals, naar verluidt).
Eens binnen was er een plechtige verwelkoming, enkele speeches en dan 2 getuigenissen van vrijwilligers (en een filmpje). Het geheel werd afgerond met hapjes en drankjes en wat netwerking. Deze keer waren er wel alcoholische drankjes bij, en dat pintje kon ik toch niet aan mijn neus voorbij laten gaan. En het heeft gesmaakt!
’s Avonds gaan we nog met de hele groep vrijwilligers eten, en daarna komt iedereen nog mee naar het appartement voor een drankje. Met dank aan Liesbeth voor de muzikale noot.

Gisteren (dinsdag) en vandaag waren er stakingen over het hele land. Op die dagen blijft iedereen (zoveel mogelijk) thuis en krijgen wij verbod van VSO om te reizen (= verder dan een blokje rond te gaan). Het is dan ook opvallend stil op straat overdag.
Normaal hadden we dinsdag onze eerste Bangla-les, maar dat viel dus in het water aangezien de taalles in een andere wijk doorgaat. Lang uitslapen was er echter niet bij, want in de plaats van Bangla, kregen we een andere training. Na 18u is het weer veilig op straat en mogen we ons weer vrijer bewegen, maar aangezien het dan ook al donker is, is dat ook weer niet zo raadzaam...
Vandaag was er opnieuw een “hartal” (= staking) en dus weer geen Bangla-les, maar omdat we daar allemaal wel wat op zitten te wachten, leerde één van de vrijwilligers die hier al langer is ons wat basics. Heel fijn, niet alleen voor ons, maar ook voor de Bengalen die graag een praatje maken en heel tevreden zijn als ze merken dat je een beetje Bangla spreekt (of toch probeert).

Van de hartals merken we verder weinig. Die gebeuren doorgaans in Old Dhaka, en dat is hier toch een eindje vandaan. We merken vooral meer stilte op straat, en meer bewakers voor de appartementsgebouwen. Nadien lezen we wel in de krant dat er mensen gestorven zijn tijdens de hartal, bussen in brand gestoken, dus onschuldig is het zeker niet.
Aangezien het kantoor hier net om de hoek is, is het wel echt veilig om tot daar te gaan. Dus jullie hoeven niet ongerust te zijn...

Hoewel ik nog maar 1 week in het land ben, voel ik me hier echt al thuis. Het enige waar ik nog wat aan moet wennen is het uursverschil, of is het toch het klimaat? Hoewel ik het juiste dag-nacht ritme lijk te hebben, heb ik na de middag toch steeds enorm veel moeite om wakker te blijven. ’s Nachts slaap ik hier echt als een roosje, al lig ik op een plank.
De “bucket-shower” ’s morgens deert me ook niet: daar had ik in India al kennis mee kunnen maken, en het doet gewoon echt deugd om ’s morgens water over je te kunnen gieten – of het nu uit een douchekop of uit een emmer komt.
Nu is het hier het droge seizoen: alles ligt ook letterlijk onder het stof, zelfs de bladeren van de bomen zien er grijs uit omdat er zoveel stof op ligt. Ook al poets ik mijn tandjes ’s morgens grondig: als ik de straat op ga om naar het kantoor te gaan, knarsen mijn tanden van het stof dat ertussen kruipt. Het lijkt elke dag iets warmer te worden. Helaas zitten we de hele dag binnen voor training en is het nadien al donker, dus een kleurtje zal ik hier niet gauw krijgen...

Morgen nog een dag training (er is geen hartal aangekondigd) en dan is het hier weekend: vrij op vrijdag, en op zaterdag een historische tour door Dhaka. Al kwamen ze zonet even vriendelijk checken of we op vrijdag onze gemiste Banglalessen misschien niet liever willen inhalen... :)

Aber dheka hobe!
(Tot de volgende keer!)

Geplaatst door LienVerbeke 7:41 Gearchiveerd in Bangladesh

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Lien,

Super te horen dat je met VSO in Bengladesh zit. Het is een super avontuur dat je zult meemaken (ik heb de kans gehad om dit in 2005 te doen in Ethiopië). Hou uw ogen en oren open zonder uw neus daarbij te vergeten. Laat maar alles op u afkomen zoals het is. Alles komt wel in orde en de mensen ter plaatse vinden het fantastisch. Veel plezier daar en profiteer van elk moment.

Bruno

door Bruno Goeminne

Klinkt allemaal heerlijk exotisch. Doen jullie daar ook MBTI'tjes? Welke stakersprofielen kom je daar allemaal tegen? Wist niet dat er daar stakingsrecht is. Heb jij voor jou vertrek nog dat programma gezien : beroepen zonder grenzen? Ik dacht dan steeds aan jou :-)

door Hilde Michielsen

Hey Lien,

zojuist je blog ontdekt, wat super dat het allemaal nog gelukt is! Bangladesh lijkt me niet slecht :-)
Ik lees zo nog verder in je andere posts, maar al blij te lezen dat je veilig bent aangekomen en je je welkom voelt. Alvast een goed eerste begin!

door Sonja

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint